Poranny Suplement Diety #419: Niegodziwa czy użyteczna - rzecz o mamonie

Komentarz Ojca Alvaro Gramatyka do Ewangelii według.

Św. Łukasza, rozdział 16, wersety od 1.

Do 13, na 25. niedzielę zwykłą, 21 września 2025 roku.

Jezus powiedział do uczniów, pewien bogaty człowiek.

Miał rządcę, którego oskarżono przed nim, że trwoni jego majątek.

Przywołał więc go do siebie i rzekł mu, cóż to słyszę o tobie, zdaj.

Sprawę swego zarządzania, bo już nie będziesz mógł zarządzać. No to rządca rzekł sam do siebie. Co ja pocznę, skoro mój Pan odbiera mi zarządzanie?

Kopać nie mogę, żebrać się wstydzę. Wiem już, co uczynię, żeby mnie ludzie przyjęli do swoich domów, gdy będę odsunięty od zarządzania.

Przywołał więc do siebie każdego z dłużników swego Pana i zapytał pierwszego. – Ile jesteś winien mojemu panu?

Ten odpowiedział – sto beczek oliwy.

On mu rzekł – weź swoje zobowiązanie.

Siadaj prędko i napisz pięćdziesiąt. Następnie pytał drugiego – a ty ile jesteś winien? Ten odrzekł – sto korców pszenicy.

Mówi mu – weź swoje zobowiązanie i napisz osiemdziesiąt. Pan pochwalił nieuczciwego rządcę, że roztropnie postąpił, bo synowie tego świata roztropniejsi są w.

Stosunkach z podobnymi sobie ludźmi niż synowie światłości.

Ja też wam powiadam, pozyskujcie sobie przyjaciół.

Niegodziwą mamoną, aby gdy wszystko się skończy, przyjęto was do wiecznych przybytków.

Kto w bardzo małej sprawie jest wierny.

Ten i w wielkiej będzie wierny, a.

Kto w bardzo małej sprawie jest nieuczciwy.

Ten i w wielkiej nieuczciwy będzie.

Jeśli więc w zarządzaniu niegodziwą mamoną nie.

Okazaliście się wierni, to kto wam prawdziwe dobro powierzy?

Jeśli w zarządzaniu cudzym dobrem nie okazaliście.

Się wierni, to któż wam da wasze?

Żaden sługa nie może dwom panom służyć.

Gdyż albo jednego będzie nienawidził, a drugiego miłował, albo z tamtym będzie trzymał, a tym wzgardzi.

Nie możecie służyć Bogu i Mamonie. Zdaj sprawę swego zarządzania. Być może jest to wyrażenie, które nawet nieświadomie towarzyszy nam w naszym życiu, zarówno wierzącym, jak i niewierzącym, jako ciągła ocena.

Tego, kim jesteśmy i co robimy. Przypowieść ta oferuje nam drogę wyjścia i.

Proponuje, jak to zwykle czyni Ewangelia, pewien styl życia, a mianowicie zaprzyjaźnienie się z nieuczciwym bogactwem. Przypowieść opowiada o nieuczciwym rządcy, który zostaje oskarżony o to, że trwoni majątek swego pana. Widząc, że jest zmuszony do zmiany życia i nie chcąc zostać robotnikiem ani żebrakiem, postanawia zaproponować dłużnikom swojego pana zniżki, żeby.

W ten sposób zyskać wdzięczność tych ludzi, aby zabezpieczyli mu przyszłość.

Widząc to, Pan chwali rządcę za jego spryt i dalekowzroczność. Jezus sugeruje, aby robić to samo, a mianowicie zdobyć przyjaciół na wzór przebiegłego zarządcy.

Zabezpieczenie swojej przyszłości oznacza nadanie sensu życiu.

Unikanie porażki i poczucia bezużyteczności.

A sens ten pojawia się wtedy, kiedy.

Mamy kogoś, dla kogo jesteśmy ważni, komu naprawdę na nas zależy.

W końcu, jaki sens ma bycie pierwszym, jeśli tracisz to, co najważniejsze? Miłość tych, którzy cię kochają. Jeśli nie masz z kim, dzielić życia.

Przyszłość osiąga swoją pełnię w komunii między osobami, które się kochają i przyjmują.

Jesteśmy zatem zaproszeni do zabezpieczenia naszego życia poprzez pozyskiwanie sobie przyjaciół.

Ale przyjaciół mamy w takiej mierze, w.

Jakiej ich szukamy, a kiedy już ich znajdziemy, strzeżmy ich jak najcenniejszego daru.

Ostatecznie chodzi o to, aby żyć darem komunii, umiejąc zrezygnować z naszych przywilejów, naszych.

Racji, naszych roszczeń, ze wszystkiego, co nie sprzyja jedności, aby wyjść naprzeciw bratu i budować komunię.

Przyjaźń wymaga poszukiwania tego, kto wydaje się.

Zagubiony i zabrania go ze sobą na.

Wzór pasterza, który szuka zagubionej owcy. Innymi słowy, chodzi o stworzenie warunków, abyśmy.

Mogli wspólnie się radować.

W ten sposób stajemy się przyjaciółmi Boga, ponieważ jesteśmy przyjaciółmi naszych braci. Bóg bowiem jest miłością i żyje we wspólnocie.

Jesteśmy zaproszeni, aby patrzeć na drugiego nie przez pryzmat naszych potrzeb, ale przez pryzmat.

Szczęścia, którym możemy razem się cieszyć. Druga osoba przede wszystkim jest cennym darem, nie grzesznikiem, który ma się nawrócić.

Jest darem. Wybierajmy innych jako przyjaciół, ale przede wszystkim pozwólmy im wybrać nas jako przyjaciół.

Nieuczciwy zarządca został pochwalony za to, że.

Potrafił zrezygnować z czegoś, aby zdobyć przyjaciół. Postępujmy tak, a będziemy blisko Boga i.

Będziemy przez Niego chwaleni. W ten sposób można zrozumieć przymiotnik nieuczciwy, którego Jezus używa w odniesieniu do bogactwa, wykraczającego poza pojęcie sprawiedliwości społecznej. Oznacza to wejście w dynamikę daru.

Nic nie należy do nas i nie.

Wolno nam nazywać naszym tego, co zostało.

Nam dane, abyśmy się tym dzielili.

Wszystko otrzymaliśmy jako dar i musimy to przeżywać jako dar. Dawanie oznacza wyciągnięcie ręki do drugiego człowieka, aby kroczyć razem. Oto praktyczna sugestia dotycząca życia tą dynamiką daru i komunii.

Starajmy się czynić innym to, co chcielibyśmy, aby oni nam czynili. Być może wtedy zaczniemy zbliżać się do siebie, aby stać się braćmi, a nawet przyjaciółmi. A nasze życie nabierze sensu, stanie się znakiem i zapowiedzią wiecznej radości, która nigdy nie przeminie.