Poranny Suplement Diety #403: Kilka pytań wokół wniebowstąpienia

Komentarz Ojca Alvaro Gramatyka do Ewangelii według św. Łukasza, rozdział 24, wersety od 46 do 53, na uroczystość w niebo wstąpienia Pańskiego, 1 czerwca 2025 roku. Jezus powiedział do swoich uczniów, Tak jest napisane, Mesjasz będzie cierpiał i trzeciego dnia zmartwychwstanie. W imię Jego głoszone będzie nawrócenie i odpuszczenie grzechów wszystkim narodom, począwszy od Jeruzalem. Wy jesteście świadkami tego. Oto ja ześlę na was obietnicę mojego Ojca. Wy zaś pozostańcie w mieście, aż będziecie przyobleczeni w moc z wysoka. Potem wyprowadził ich ku Betani i podniósłszy ręce, błogosławił ich. A kiedy ich błogosławił, rozstał się z nimi i został uniesiony do nieba. Oni zaś oddali mu pokłon i z wielką radością wrócili do Jeruzalem, gdzie stale przebywali w świątyni, wielbiąc i błogosławiąc Boga. Dzisiejsza liturgia przypomina wydarzenie wstąpienia Jezusa do nieba. Przed wstąpieniem do Ojca Jezus zachęca uczniów, aby byli świadkami miłosierdzia Bożego i oczekiwali na zesłanie Ducha Świętego, który napełni ich mocą. Być świadkami czego? tego, co Bóg dla nas uczynił. Posłał On swojego Syna, aby obdarzył nas przebaczeniem i komunią z Nim. Jest to obietnica, że nasze życie może się zmienić, nie dzięki naszym wysiłkom, ale dzięki miłosierdziu Boga, który wprowadza nas w stan komunii, a nie wrogości. Uczniowie byli świadkami wydarzeń paschalnych, podczas których Jezus pokazał, jak bardzo ich kocha. To oni jako pierwsi doświadczyli, co oznacza przebaczenie grzechów. Właśnie oni, którzy opuścili Go w najtrudniejszej chwili, a po zmartwychwstaniu zostali przez Niego nawiedzeni, aby otrzymać dar pokoju. Dzięki tym objawianiom się zmartwychwstałego rozpoczyna się dla nich nowe życie. Pozostawiają za sobą poczucie winy z powodu opuszczenia go i strach przed karą. My również jesteśmy wezwani, aby być świadkami tego, jak Pan wyszedł nam na spotkanie, jak pojawił się w naszym życiu i jak okazał nam miłosierdzie, dając nam nowe życie, nową szansę. Nie jest się świadkiem doktryn, nawet jeśli mocno się w nie wierzy, ale świadkiem faktów przeżytych osobiście. Bez faktów pozostałaby tylko ideologia. Bycie świadkiem oznacza świadczenie o otrzymanym przebaczeniu i o tym, jak zmieniło ono nasze życie, napełniając je nową nadzieją. Każdy może stać się świadkiem, ponieważ każdy ma możliwość poczucia się kochanym, bo taka jest wola Boga. Oczekiwać na dar ducha, aby zostać przeobleczonym mocą. Ale jaką mocą? Nie jest to z pewnością siła fizyczna, psychiczna, ani żadna inna. Nie jest to po prostu jakaś moc charyzmatyczna, ale moc wiary, nadziei i miłości. Moc wiary w to, że Bóg zbawił nas za darmo. Moc nadziei, że żadne trudności nie oddalą nas od Jego miłości. Moc miłości, że jesteśmy kochani zawsze i bez względu na wszystko. To jest prawdziwa moc, którą nazywamy nowym życiem, nowym sposobem widzenia, myślenia, odczuwania i działania. Ciekawy jest warunek, który sam Jezus sugeruje, aby otrzymać dar Ducha Świętego, a mianowicie pozostanie w mieście. Dlaczego trzeba pozostać właśnie w mieście, aby otrzymać moc wysoka? Jest tu szczególna wskazówka. Otrzymanie ducha nie jest sprawą indywidualną, ale wspólnotową. Duch jest duchem ciała, duchem, który tworzy wspólnotę. Ta wspólnota staje się w ten sposób widzialnym znakiem jedności z Bogiem. Oto znaczenie uroczystości wniebowstąpienia. Żyć w komunii, pozostać razem, aby stać się skutecznymi świadkami przebaczenia i nawrócenia. Owocem tego będzie radość i uwielbienie, życie pełne nadziei, życie naznaczone zmartwychwstaniem.