Poranny Suplement Diety #379: Życie lepsze od idei

Komentarz Ojca Alvaro Gramatica do Ewangelii według św. Łukasza, rozdział 3, wersety od 10 do 18, na trzecią niedzielę Adwentu, 15 grudnia 2024 roku. Gdy Jan nauczał nad Jordanem, pytały go tłumy, cóż mamy czynić? On im odpowiadał, kto ma dwie suknie, niech się podzieli z tym, który nie ma, a kto ma żywność, niech tak samo czyni. Przyszli także celnicy, żeby przyjąć chrzest i rzekli do niego, nauczycielu, co mamy czynić? On im powiedział, nie pobierajcie nic więcej ponad to, co wam wyznaczono. Pytali go też i żołnierze, a my, co mamy czynić? On im odpowiedział, na nikim pieniędzy nie wymuszajcie i nikogo nie uciskajcie, lecz poprzestawajcie na waszym żołdzie. Gdy więc lud oczekiwał z napięciem i wszyscy snuli domysły w swoich sercach co do Jana, czy nie jest Mesjaszem, on tak przemówił do wszystkich. Ja was chrzczę wodą, lecz idzie mocniejszy ode mnie, któremu nie jestem godzien rozwiązać rzemykał sandałów. On będzie was chrzcił duchem świętym i ogniem. Ma on wiejadło w ręku dla oczyszczenia swego omłotu. Pszenicę zbierze do spichlerza, a plewy spali w ogniu nieugaszonym. Wiele też innych napomnień dawał ludowi i głosił dobrą nowinę. Wiele też innych napomnień dawał ludowi i głosił dobrą nowinę. Skoro Jan Chrzciciel był prekursorem, tym, który dobrze przygotował lud na przyjęcie Mesjasza, to wiedza o tym, jak ewangelizował, ma dla nas zdecydujące znaczenie, by zrozumieć, jak głosić dobrą nowinę dzisiaj. Kim byli odbiorcy przepowiadania Jana Chrzciciela? Z fragmentów Ewangelii wynika, że były to cztery grupy ludzi. Tłum, celnicy, żołnierze oraz faryzeusze i saduceusze. Tutaj znajdujemy pierwszą wskazówkę. Jan Chrzciciel przyjmował wszystkich i proponował chrzest wodą w celu nawrócenia i przebaczenia grzechów. To był wspólny element. Nikt nie był wykluczony. Dziś powiedzielibyśmy, że był eklezjalnie inkluzywny. Nie było preferowanego odbiorcy. Często pojawia się pytanie, czy Ewangelia jest dla wszystkich, dla każdej sytuacji, dla każdego problemu, czy też jest zarezerwowana dla bardziej specyficznych grup, sytuacji i problemów. Ewangelia jest odpowiednia dla każdego i dla każdej sytuacji. Nie jest zamknięta w żadnym systemie religijnym, społecznym czy historycznym, ale obejmuje wszystko i wszystkich. Jaka była treść przepowiadania Jana Szciciela? Tłumy, celnicy i żołnierze zadawali Janowi Chrzcicielowi to samo pytanie. Co mamy czynić? Dla każdej kategorii ludzi miał słowo, które mogli zrozumieć i zastosować w praktyce. Miał odpowiednią i konkretną odpowiedź. Być miłosiernym, sprawiedliwym i życzliwym dla innych. Dziś powiedzielibyśmy, że Jan Chrzciciel proponował spersonalizowaną drogę, skoncentrowaną nie tyle na aspekcie religijnym i legalistycznym, ile na aspekcie relacyjnym i solidarnościowym. Kto ma dwie suknie, niech się podzieli z tym, który nie ma. A kto ma żywność, niech tak samo czyni. Nie pobierajcie nic więcej ponad to, co wam wyznaczono. Na nikim pieniędzy nie wymuszajcie i nikogo nie uciskajcie, lecz poprzestawajcie na waszym żołdzie. Tutaj znajdujemy drugą ważną wskazówkę – iść na spotkanie swego brata. W rzeczywistości te trzy odpowiedzi łączy jeden wspólny wątek – braterska miłość. Nawrócenie nie jest kwestią rytua, ale konkretnych czynów, raczej wobec drugiego człowieka niż wobec Boga. Potwierdzeniem tego jest wezwanie skierowane do faryzeuszy i saduceuszy, aby nie poprzestawali na swoich tradycjach i szli dalej poza formalne, zewnętrzne przestrzeganie prawa. Dla Jana Chrzciciela nawrócenie było przejściem od życia czysto religijnego do życia braterskiego. W rzeczywistości nie ma lepszego sposobu na przyjęcie Mesjasza niż przyjęcie jego własnego sposobu życia. kochać nie tylko bliźniego, ale wyjść dalej, kochać wroga i oddać życie. Oto przesłanie tego fragmentu Ewangelii. Stańcie się braćmi. Bycie braćmi jest najbardziej jakościowym znakiem obecności Królestwa Bożego i nowego życia przyniesionego przez Jezusa. Stąd zaproszenie do życia miłością braterską poprzez konkretne gesty, aby czuć się braćmi i w ten sposób żyć w pełni Ewangelią. Prawdziwa religia jest taka – opiekować się sierotami i wdowami w ich utrapieniach i nie ulegać skażeniu tym światem. Jan Chrzciciel w rzeczywistości proponował nową, ewangeliczną ewangelizację w polemice ze świątynią. W ten sposób antycypował ewangelizację Jezusa skierowaną do wszystkich, ewangelizację poza utartymi ścieżkami, charakteryzującą się nowymi sposobami bliskości. Jezus nie porzucił synagogi, ale obok niej wybrał lub preferował, jeśli można tak powiedzieć, dom grzeszników, stół nieczystych, towarzystwo wykluczonych, aby wszyscy mogli otrzymać łaskę spotkania z Mesjaszem, aby ustanowić królestwo, którego centrum jest miłość, a nie prawo.