Poranny Suplement Diety #431: Rozpakowywanie daru

Komentarz ojca Alvaro Grammatica do Ewangelii według św. Mateusza, rozdział 1, wersety od 18 do 24 na czwartą niedzielę Adwentu, 21 grudnia 2025 roku. Z narodzeniem Jezusa Chrystusa było tak, po zaślubinach matki Jego Maryi z Józefem, Wpierw, nim zamieszkali razem, znalazła się brzemienną za sprawą Ducha Świętego. Mąż jej, Józef, który był człowiekiem sprawiedliwym, nie chciał narazić jej na zniesławienie. Zamierzał oddalić ją potajemnie. Gdy powziął tę myśl, oto anioł pański ukazał mu się we śnie i rzekł. Józefie, synu Dawida, nie bój się wziąć do siebie Maryi, Twojej małżonki, albowiem z Ducha Świętego jest to, co się w niej poczęło. Porodzi syna, któremu nadasz imię Jezus. On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów. A stało się to wszystko, aby się wypełniło słowo Pańskie, powiedziane przez proroka. Oto dziewica pocznie i porodzi syna, któremu nadadzą imię Emanuel, tzn. Bóg z nami. Zbudziwszy się ze snu, Józef uczynił tak, jak mu polecił anioł Pański. Wziął swoją małżonkę do siebie. A stało się to wszystko, aby się wypełniło słowo Pańskie. Dzisiejsze słowo Ewangelii oferuje nam mądry sposób patrzenia na życie. Wszystko ma sens, nawet jeśli wydaje się, że nie ma w tym logiki. Świadczą o tym losy Józefa, męża Maryi. Wszystko wskazuje na to, że Józef i Maryja zamierzali założyć normalną rodzinę, zgodnie z tradycją żydowską. Jednak nieoczekiwanie interweniuje Bóg i Józef staje w obliczu nowego życia, które rozwija się w Maryi, ale nie należy do Niego. Z pewnością nie spodziewał się tego nieoczekiwanego wydarzenia, które radykalnie zmieniło jego plany. Dla Józefa był to poważny problem, a nie dar od Boga. Będąc człowiekiem sprawiedliwym, postanowił potajemnie ją oddalić. Ale kiedy rozważał te sprawy, we śnie ukazał mu się anioł, który zapewnił go, że to dziecko jest darem od Boga, poczętym z Ducha Świętego. Józef, uspokojony tym objawieniem, pojął za żonę Maryję, która urodziła Jezusa. Józef nie od razu zrozumiał, że wszystko było kierowane przez Boga. Potrzebował proroczego oświecenia. Dopiero wtedy zrozumiał i zaakceptował, że istnieje większy plan zapowiedziany w Piśmie Świętym. Z tego ewangelicznego opowiadania możemy wyciągnąć kilka wskazówek dla naszego życia. Po pierwsze, wszystko ma swoją logikę, nawet gdy sprawy wydają się złe i niepokojące. W przeciwnym razie Bóg nie byłby Zbawicielem, Panem, który zawsze okazuje wszystkim miłosierdzie. Jak mówi Pismo Święte, nic i nikt nie może nas oddzielić od miłości Boga. Jest to zaproszenie, aby spojrzeć na nasze życie mądrymi oczami. Bóg pozostaje przy nas i potrafi wykorzystać wszystko dla naszego dobra. Nigdy nie jesteśmy sami. Idziemy razem z tym, którego imię brzmi Emmanuel, co oznacza Bóg z nami. Nasze życie jest jak łono, w którym zasiane jest ziarno Boże, które prędzej czy później wykiełkuje pomimo wszystko. W tej perspektywie nasze życie jest zawsze błogosławione przez Boga. Nie jest bezużyteczne. Ma sens i warto je przeżyć. Jest to życie, za które należy być wdzięcznym. Po drugie, aby przyjąć tę mądrościową perspektywę, trzeba stać się miłosiernym. Józef okazał Maryi miłosierdzie i nie wydał jej, jak sugerowało prawo. Dla niego bycie sprawiedliwym oznaczało bycie miłosiernym. Józef wybrał miłosierdzie i w ten sposób otworzył się na objawienie anioła. Miał być ziemskim ojcem Mesjasza. Dzięki temu poczęcie Maryi nie było już dla Niego problemem, ale darem. Dla Józefa otworzył się nowy rozdział życia, niewyobrażalny do tej pory. Wszystko to było dla Józefa błogosławieństwem. Miłosierdzie sprawiło, że był On w stanie dostrzec dar Boży i przyjąć Go jako taki. Jego życie nie było porażką, ale było pełne cudów. Józef stał się wielki właśnie dlatego, że dostrzegł i przyjął dar Boży. Dostrzegł go, ponieważ wybrał miłosierdzie. To miłosierdzie pozwala nam odkryć dar Boży i otwiera nas na Boże niespodzianki. Często za problemami kryje się dar, który należy rozpoznać i przyjąć. Jest to możliwe, ponieważ Bóg jest wielki i pragnie naszego szczęścia. Dlatego nie zniechęcajmy się w obliczu trudności. Nie denerwujmy się bardziej niż to konieczne, ale zaufajmy Jezusowi, który jest obecny w naszym życiu. Wtedy ujrzymy Jego drogę, Jego działanie. które odnawia i odbudowuje wszystko. Otwórzmy się na Jego niespodzianki, wychodząc poza nasze zamknięcia, wybierając drogę przebaczenia i przyjęcia, ponieważ Plan Boży znajduje swoje spełnienie w miłości. Wybierzmy drogę miłosierdzia, zaczynając od tych, którzy są nam bliscy, a wtedy poczujemy, że Bóg jest nam bardzo bliski i będziemy świadczyć o Jego dobroci, która nie ma granic, o jego miłości, która jest silniejsza niż śmierć.