Poranny Suplement Diety #376: Skandalicznie inny Król

Komentarz ojca Alvaro Gramatica do Ewangelii według św. Jana, rozdział 18, wersety od 33 do 37 na uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata 24 listopada 2024 roku. Piłat powiedział do Jezusa. Czy Ty jesteś królem żydowskim? Jezus odpowiedział. Czy to mówisz od siebie, czy też inni powiedzieli Ci o mnie? Piłat odparł. Czy ja jestem Żydem? Naród Twój i arcykapłani wydali mi Ciebie. Co uczyniłeś? Odpowiedział Jezus, Królestwo moje nie jest z tego świata. Gdyby Królestwo moje było z tego świata, słudzy moi biliby się, abym nie został wydany Żydom. Teraz zaś Królestwo moje nie jest stąd. Piłacz zatem powiedział do niego, A więc jesteś królem? Odpowiedział Jezus, Tak, jestem królem. Ja się na to narodziłem i na to przyszedłem na świat, aby dać świadectwo prawdzie. Każdy, kto jest z prawdy, słucha mojego głosu. To stwierdzenie Jezusa świadczy o jego królewskości, która jednak nie należy do logiki tego świata. On jest królem, ale w inny sposób. I w inny sposób sprawuje swoją władzę. To, co proponuje Jezus, jest w rzeczywistości skandalem, który trudno nam zrozumieć i zaakceptować. Dlatego Jezus zaprasza nas do życia w prawdzie, nie opartej na ortodoksyjnych twierdzeniach, ale na słuchaniu z gotowością zmiany naszego sposobu odczuwania i życia. Żyć w prawdzie to przyjąć inny sposób życia. Proponowana różnica, której Piłat nie jest w stanie zrozumieć, polega na tym, że Jezus nie zachowuje się jak król z tego świata. Co więcej, pozwala się osądzić i skazać, nie broniąc się. Chcielibyśmy króla, który sprawuje władzę, uniemożliwiając wrogom zwycięstwo. Chcielibyśmy Boga, który walczy, który dochodzi swoich praw, który wymierza sprawiedliwość bezlitośnie i bez wahania, uwalniając nas od wszelkiej udręki. Zamiast tego Jezus pozwala się niesprawiedliwie osądzić i skazać. On nas prowokuje, oddając się w nasze ręce i ponosząc niezasłużoną i niesprawiedliwą karę. To jest jego sposób działania. Pozwolić się osądzić przez nas, przez życie, przez niesprawiedliwość. Jest postacią niewinnego, Boga, który nie osądza, ale pozwala się osądzić. Gdyby Bóg walczył, wtedy moglibyśmy mieć dowody potwierdzające Jego potęgę. Ale Bóg rezygnuje z naszego rodzaju walki. Jezus w ten sposób pokazuje, że nie boi się wydarzeń życiowych, ludzkiej niegodziwości, niesprawiedliwości. Nie skarży się na nic i potrafi wszystko przyjąć, ponieważ powierzył swoją sprawę Ojcu. Ojcu, który zawsze pozostaje taki sam, w dobrych i złych chwilach. Jego siłą jest zaufanie Bogu. Nie oznacza to, że nie należy walczyć z niesprawiedliwością. Trzeba to robić. To, co proponuje Jezus, to zaufanie Bogu. Bardziej niż w walce zwyciężamy, oddając się w ręce Boga. Być może jest to prawdziwa walka, do której podjęcia jesteśmy powołani. Jest to skandaliczne i rewolucyjne. Właśnie dlatego Jezus przyszedł, aby dać świadectwo prawdzie o Bogu, który nigdy nie opuszcza, nawet wtedy, gdy wszystko wydaje się stracone. Jesteśmy zaproszeni do wsłuchiwania się w tę prawdę, w nasze serce, w prawdę, która otwiera nam oczy i wskazuje drogę do prawdziwego królowania Boga. Bóg króluje przez miłość. Odpowiadamy, oddając się w Jego ręce. W ten sposób nawet strata staje się początkiem odrodzenia, innego sposobu odnoszenia się opartego nie na sile, ale na akceptacji i zaufaniu. Zaufajmy Bogu nawet wtedy, gdy wydaje się, że przegrywamy, bez oskarżeń, z postawą pełną wdzięczności i zaufania. Wtedy doświadczymy Jego prawdziwego królowania.