Poranny Suplement Diety #377: Zmiana trajektorii

Komentarz Ojca Alvaro Gramatica de Ewangelii według św. Łukasza, rozdział 21, wersety od 25 do 28 i od 34 do 36 na pierwszą niedzielę Adwentu, 1 grudnia 2024 roku. Jezus powiedział do swoich uczniów, będą znaki na słońcu, księżycu i gwiazdach, a na ziemi trwoga narodów bezradnych wobec huku morza i jego nawałnicy. Ludzie mdleć będą ze strachu w oczekiwaniu wydarzeń zagrażających ziemi, albowiem moce niebios zostaną wstrząśnięte. Wtedy ujrzą syna człowieczego, nadchodzącego w obłoku z mocą i wielką chwałą. A gdy się to dziać zacznie, nabierzcie ducha i podnieście głowy, ponieważ zbliża się wasze odkupienie. Uważajcie na siebie, aby wasze serca nie były ociężałe wskutek obżarstwa, pijaństwa i trosk doczesnych, żeby ten dzień nie spadł na was znienacka jak potrzask. Przyjdzie on bowiem na wszystkich, którzy mieszkają na całej ziemi. Czuwajcie więc i módlcie się w każdym czasie, abyście mogli uniknąć tego wszystkiego, co ma nastąpić i stanąć przed Synem Człowieczym. Aby wasze serca nie były ociężałe wskutek obżarstwa, pijaństwa i trosk doczesnych, żeby ten dzień nie spadł na was z nienacka. Jest to zaproszenie Jezusa, aby zawsze czuwać, to znaczy żyć w nadziei, nie pozwolić sobie na rozpacz, myśląc, że Jego przyjście jest odległe. Jesteśmy wezwani, by utrzymać nadzieję żywą, nawet pośród trudności, by nie dać się zwieść lękowi przed tym, co będzie musiało się wydarzyć. Ponieważ to nie zło zwycięży, ale dobro. Ewangelia stwierdza bowiem, że gdy źle się dzieje, wyzwolenie jest bliskie. Gdy się to dziać zacznie, znaki na słońcu, księżycu i gwiazdach, huk morza i jego nawałnicy, moce niebios wstrząśnięte, nabierzcie ducha i podnieście głowy, ponieważ zbliża się wasze odkupienie. Powinno być na odwrót, czyli gdy coś idzie źle, to znaczy, że jest to koniec wszystkiego. Dla nas byłby to koniec naszego dobra, ale dla Boga jest to koniec zła. Sam Jezus zaświadcza, że zło ma swój koniec i przychodzi, aby przywrócić porządek naruszony przez nasze błędy. To nie jest normalne dla nas ludzi. Od zawsze jesteśmy uwikłani w problemy, których doświadczamy, w konsekwencje naszych błędów. Także nie mamy już nadziei na nic dobrego. Jutro jest przerażające. Ale tu właśnie wchodzi objawienie. Bóg jest w stanie zmienić trajektorię ludzkich spraw. Wyznacza granicę zła i rozpoczyna czas błogosławieństwa. On jest Bogiem nadziei i tylko On może tego dokonać. Oto więc wezwanie do czuwania przez cały czas na modlitwie, aby mieć siłę, by uniknąć tego wszystkiego, co ma nastąpić i stanąć przed Synem Człowieczym. Jest to wezwanie do przyjęcia nadziei, która nadchodzi, aby nie dać się zdominować przez strach. Jest to zaproszenie do wytrwania w nadziei stanięcia w pełnej wolności przed Jezusem, który daje nam dar swojego zmartwychwstania. Podsumowując, Ewangelia zachęca nas do nadziei, abyśmy potrafili patrzeć dalej, poza horyzont trudności. Dlatego należy zachować czujność, nie dać się zdominować przez strach, trwogę i czuwać na modlitwie. Modlitwa jest jak krople do oczu, pozwala nam widzieć ponad trudnościami, że nie jesteśmy straceni, że nic nie jest stracone, że Pan jest zawsze bliżej niż myślimy, zawsze jest u bram naszego życia. Modlitwa polegająca na słuchaniu Ewangelii. Ewangelia w rzeczywistości nie mówi przede wszystkim o tym, co mamy robić, ale o tym, co Bóg robi dla nas. Nadzieja podtrzymuje nasze życie, a to wymaga słuchania Ewangelii, słów, które mają moc rozgrzać nasze serca i pozwolić nam dostrzec obecność Pana w naszym codziennym życiu. Tak więc Adwent w tym roku rozpoczyna się od zaproponowania nam sposobu życia naznaczonego nadzieją, która karmi się słuchaniem obietnic Ewangelii. Ponownie weźmy w swoje ręce Ewangelię, a nasze serce zapłonie i nasz wzrok rozpozna zmartwychwstałego Pana obecnego pośród nas. Wtedy nie będziemy się bać jutra i tego, co może się wydarzyć, ponieważ będziemy stać przed Panem.