Poranny Suplement Diety #353: Eucharystyczny styl

Komentarz Ojca Alvaro Gramatica do Ewangelii według św. Marka, rozdział 14, wersety od 12 do 16 i od 22 do 26 na uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa, Boże Ciało, 30 maja 2024 roku. W pierwszy dzień przaśników, kiedy ofiarowywano paschę, zapytali Jezusa Jego uczniowie, gdzie chcesz, żebyśmy przygotowali Ci spożywanie paschy? I posłał dwóch spośród swoich uczniów z tym poleceniem. Idźcie do miasta, a spotka Was człowiek niosący dzban wody. Idźcie za nim i tam, gdzie wejdzie, powiedzcie gospodarzowi. Nauczyciel pyta, gdzie jest dla mnie izba, w której mógłbym spożyć paschę z moimi uczniami? On wskaże wam na górze salę dużą, usłaną i gotową. Tam przygotujecie dla nas. Uczniowie wybrali się i przyszli do miasta, a tam znaleźli wszystko tak, jakim powiedział i przygotowali paschę. A gdy jedli, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał i dał im mówiąc, bierzcie, to jest ciało moje. Potem wziął kielich i odmówiwszy dziękczynienie, dał im i pili z niego wszyscy i rzekł do nich, To jest moja krew przymierza, która za wielu będzie wylana. Zaprawdę powiadam wam, odtąd nie będę już pił napoju z owoców innego krzewu, aż do owego dnia, kiedy pić będę go nowy w Królestwie Bożym". Po odśpiewaniu hymnu wyszli w stronę Góry Oliwnej. Dziś Kościół celebruje uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa, święto, które narodziło się w XIII wieku, aby uczcić realną obecność Jezusa w postaciach eucharystycznych. Liturgia oferuje nam fragment ustanowienia Eucharystii zaczerpnięty z Ewangelii Marka. Uderzające są wskazania Jezusa dotyczące przygotowania Paschy. Nie szukał jakiegokolwiek miejsca, ale miejsca wyposażonego i gotowego, które mogłoby przyjąć Jego samego wraz z uczniami. Ma to również głębokie znaczenie dla naszego życia jako uczniów. Gdzie jest dla mnie izba, w której mógłbym spożyć paschę z moimi uczniami? Wyrażenia tego nie należy rozumieć wyłącznie w kluczu celebracyjnym, w tym sensie, że Jezus chciał ustanowić Eucharystię i dlatego szukał towarzystwa uczniów. Jest to raczej Jezus, który nie chce być sam, ale szuka przyjaciół. Wyrażenie to należy rozumieć jako symbol życia Jezusa, życia skoncentrowanego na komunii. On jest Emanuelem, Bogiem z nami i nie może żyć bez przyjaciół. Nie ma takich wydarzeń, które można przeżywać samotnie. Samotność jest przeciwieństwem przesłania Ewangelii. Jest zaprzeczeniem raju. Nie ma Ewangelii bez przyjaciół, bez relacji, bez Kościoła. On wskaże wam na górze salę dużą, usłaną i gotową. Ta wielka sala, już przygotowana, jest figurą królestwa, gdzie uczta jest już na stole, gotowa do spożycia. Jest to echo przypowieści o gościach weselnych. z Mateusza 22, 1-14, gdzie wszyscy są zaproszeni. To nie my zbliżamy się do Boga, ale to On zbliża się do każdego z nas, aby udzielić nam błogosławieństw. Od nas zależy tylko, czy przyjmiemy to zaproszenie, czy zgodzimy się należeć do kategorii gości weselnych. Jest to zaproszenie nie na jakiekolwiek przyjęcie, ale na ucztę weselną, symbol radości i nowego stworzenia, które nas czeka. Tam przygotujcie dla nas. Chociaż wszystko jest już gotowe, jest coś, co my musimy zrobić. Podążając za ideą wspomnianej przypowieści, rozumiemy, jakie jest nasze zadanie. Uczestniczyć w uczcie poprzez założenie stroju weselnego. Uczta wymaga, abym dostosował się do ducha uczty. Uczty, na której doświadcza się radości i komunii. Oznacza to przyjęcie stylu życia, naznaczonego radością i przyjaźnią. Są to trzy wskazania dla życia ucznia. Nigdy samotnie, z wdzięcznością za bliskość Boga i pełni radości. Takie jest znaczenie dzisiejszej uroczystości. Żyć darem komunii, który jest nam darmo ofiarowany przez Boga. Żyjmy znaczeniem Eucharystii, tworząc środowisko przygotowane do komunii, poprzez proste, konkretne gesty naznaczone przyjęciem, miłosierdziem, radością i dzieleniem się. Wówczas sami staniemy się znakiem ciała Jezusa, realną obecnością, którą celebrujemy w Eucharystii.