Poranny Suplement Diety #384: Bilety na ucztę

Komentarz Ojca Alvaro Gramatyka do Ewangelii według św. Jana, rozdział 2, wersety od 1 do 11, na drugą niedzielę zwykłą, 19 stycznia 2025 roku.

W Kanie Galilejskiej odbywało się wesele i.

Była tam Matka Jezusa. Zaproszono na to wesele także Jezusa i Jego uczniów. A kiedy zabrakło wina, Matka Jezusa rzekła do Niego, nie mają wina. Jezus jej odpowiedział, czyż to moja lub twoja sprawa, niebiasto?

Czy jeszcze nie nadeszła godzina moja?

Wtedy matka jego powiedziała do sług, zróbcie wszystko cokolwiek wam powie.

Stało zaś tam sześć stągwi kamiennych przeznaczonych.

Do żydowskich oczyszczeń, z których każda mogła pomieścić dwie lub trzy miary. Jezus rzekł do sług, napełnijcie stągwie wodą i napełnili je aż po brzegi.

Potem powiedział do nich, zaczerpnijcie teraz i zanieście staroście weselnemu. Ci więc zanieśli. Gdy zaś starosta weselny skosztował wody, która.

Stała się winem, a nie wiedział, skąd ono pochodzi, ale słudzy, którzy czerpali wodę, wiedzieli, przywołał pana młodego i powiedział do niego, Każdy człowiek stawia najpierw dobre wino, a gdy się napiją, wówczas gorsze. Ty zachowałeś dobre wino aż do tej pory. Taki to początek znaków uczynił Jezus w kanie galilejskiej.

Objawił swoją chwałę i uwierzyli w niego jego uczniowie.

Według optyki ewangelisty Jana, Jezus jest tutaj.

Przedstawiony jako prawdziwy oblubieniec, który jednoczy się.

Z ludzkością, rozpoczynając w ten sposób czasy mesjańskie.

Wydarzenie wesela w Kanie staje się zatem ramą dla ukazania nowości przyniesionej przez Jezusa.

Ukazania w scenerii świętowania prawdziwego oblicza Boga.

Oblicza naznaczonego darmowością i obfitością, jak to.

Zostało dobrze wyrażone w cudzie w Kanie. Bóg działa przekraczając wszelkie nasze oczekiwania, daje za darmo, pozwala, by uczta weselna trwała nadal, nawet gdy zabraknie wina.

On tak chce. A wino to nic innego jak woda.

W dzbanach przeznaczonych do oczyszczenia. Człowiek może coś zrobić, ale to nie wystarczy, jeśli brakuje Bożego daru, jeśli on nie zamieni wody w wino.

Naszą własną siłą nie osiągniemy zbawienia.

Potrzebujemy daru. A Bóg daje go darmo.

Jest to koniec zbawczej ekonomii opartej na.

Nagrodzie, na rzecz początku zbawczej ekonomii opartej na darze. na darze zbawienia, które jest darmowe i lepsze od tego, co oferowały wcześniej różne praktyki religijne.

Jest to zaproszenie do życia we wdzięczności.

Ponieważ Bóg daje za darmo.

Jest to życie bez lęku o zdobycie.

Nieosiągalnej doskonałości, ponieważ to Bóg dopełnia naszą pracę. Róbmy co możemy, Bóg zrobi resztę za darmo. Nie tylko to, ale Pan zawsze przekracza.

Nasze oczekiwania, zawsze jest dalej niż sięgają nasze myśli. Po co w połowie uczty, kiedy tak.

Wiele już wypito, oferować tak dużo wina i to lepszego?

Szacuje się, że woda zamieniona w wino.

Była w ilości około 600 litrów. Dla Boga nie ma granic w dawaniu.

W miłości, aby tylko człowiek był szczęśliwy. Często nosimy w sobie mentalność końca miesiąca.

Boimy się, że nam nie starczy do końca, że zabraknie pieniędzy na realizację różnych zamierzeń.

W rzeczywistości Bóg zachowuje dla nas nowe.

Rzeczy w odpowiedzi na nasze biedy.

Jego błogosławieństwo nie ogranicza się tylko do zaklejania dziur.

Ale daje nadzieję na to, czego nie ośmielamy się oczekiwać. Sprawia, że widzimy dalej. Sprawia, że zawsze marzymy. Jest to zaproszenie, by nigdy nie rozpaczać.

Bo jeśli Bóg dopuszcza, by w naszym.

Życiu brakowało wina, brakowało czegoś, co może zrujnować nasze życie, to nie dlatego, że otrzymujemy zapłatę za nasze grzechy.

Ale po to byśmy mogli powstać, byśmy.

Mogli nadal pokładać w nim nadzieję.

Tylko On sprawia, że wszystko staje się.

Nowe, łącznie z nami.

Nigdy nie rozpaczajmy, ale odnówmy naszą ufność.

W Tym, który nigdy nie przestaje nas kochać.

Pismo Święte mówi nam, abyśmy nie opuszczali.

Rąk, nie poddawali się w obliczu trudności. To jest nowość Ewangelii, uczta, na którą.

Wszyscy są zaproszeni, której warunkami są darmowość i obfitość, aby żyć we wdzięczności, w nadziei, którą Ojciec daje nam przez Jezusa, Tego, który zjednoczył się z nami na.

Zawsze i dzieli z nami swoje życie.