Poranny Suplement Diety #352: Wzór i cel

Komentarz Ojca Alvaro Gramatica do Ewangelii według św. Mateusza, rozdział 28, wersety od 16 do 20, na uroczystość Najświętszej Trójcy, 26 maja 2024 roku. Jedenastu uczniów udało się do Galilei na górę, tam gdzie Jezus im polecił, a gdy go ujrzeli oddali mu pokłon. Niektórzy jednak wątpili. Wtedy Jezus podszedł do nich i przemówił tymi słowami, Dana mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi. Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem. A oto ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata. Fragment Ewangelii Mateusza mówi o ostatnich poleceniach Jezusa skierowanych do uczniów po zmartwychwstaniu. Wysyła ich, aby szli wszędzie i czynili uczniów, chrzcząc ich w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego, ucząc ich zachowywać wszystko, co im przykazał. Jednocześnie dzisiaj Kościół obchodzi uroczystość Trójcy Przenajświętszej. Jak możemy połączyć tę uroczystość z proponowaną Ewangelią? Naszą misją jest czynienie uczniów, a czynienie uczniów to tworzenie wspólnoty, której wzorcowym modelem jest Trójca Święta. Misja nie polega przede wszystkim na przekazywaniu prawdy lub nawracaniu, ale na dzieleniu się sposobem życia ucznia. A uczeń żyje słowem swojego mistrza. Dla nas nie jest to życie według nakazów i praw, ale życie w przyjaźni z Bogiem. Nie chodzi o posłuszeństwo dla posłuszeństwa, ale o doświadczenie bliskości Boga. Życie według Bożych przykazań oznacza możliwość zaufania Mu ze spokojem i pewnością, że On będzie przy nas, jak przypomina nam dzisiejsze zakończenie Ewangelii. Oznacza to widzenie oblicza Boga w nowym świetle, już nie jako surowego sędziego, który patrzy, aby ocenić naszą wierność, ale jako Ojca, który chce dzielić się z nami swoim szczęściem. Nauczenie przestrzegania wszystkiego, co nakazał Jezus, to wprowadzenie naszych braci i siostry w logikę życia, polegającą na kroczeniu w pokoju i radości z Bogiem. Misja staje się wówczas żywą komunią z Bogiem i z braćmi. Rzeczywiście nie ma prawdziwej komunii z Bogiem, jeśli nie ma przyjaźni z bratem, jak przypomina nam pierwszy list Jana. Jeśliby ktoś mówił, miłuję Boga, a brata swego nienawidził, jest kłamcą. Albowiem kto nie miłuje brata swego, którego widzi, nie może miłować Boga, którego nie widzi. Takie zaś mamy od Niego przykazanie, aby ten, kto miłuje Boga, miłował też i brata swego. I list św. Jana 4, 20-21. Trójca Święta nieuchronnie staje się nie tylko wzorem do naśladowania, ale także celem, do którego jesteśmy powołani. Trójca Święta oznacza przylgnięcie do komunii, kochanie i bycie kochanym. To jest źródło naszej radości, naszego bycia uczniami, naszej misji. A komunia jest budowana przez przyjęcie na wzór Trójcy Świętej, trzech osób, które stają się jednym, ponieważ wzajemnie i nieustannie się przyjmują. Tak i my przyjmujmy siebie nawzajem, zawsze i w każdym przypadku, z miłosierdziem. Wtedy będziemy prawdziwymi misjonarzami, ponieważ będziemy zdolni kochać siebie nawzajem, a nasza misja czynienia uczniów zostanie wypełniona.