Poranny Suplement Diety #392: Nie potrzeba listka figowego

Komentarz Ojca Alvaro Gramatica do Ewangelii według św. Łukasza, rozdział 9, wersety, od 28b do 36, na drugą niedzielę Wielkiego Postu, 16 marca 2025 roku. Jezus wziął ze sobą Piotra, Jana i Jakuba i wyszedł na górę, aby się modlić. Gdy się modlił, wygląd jego twarzy się odmienił, a jego odzienie stało się lśniąco białe. A oto dwóch mężów rozmawiało z nim. Byli to Mojżesz i Eliasz. Ukazali się oni w fale i mówili o jego odejściu, którego miał dopełnić w Jeruzalem. Tymczasem Piotr i towarzysze snem byli zmożeni. Gdy się ocknęli, ujrzeli jego chwałę i obydwu mężów stojących przy nim. Gdy oni się z nim rozstawali, Piotr rzekł do Jezusa, Mistrzu, dobrze, że tu jesteśmy. Postawimy trzy namioty, jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza. Nie wiedział bowiem, co mówi. Gdy jeszcze to mówił, pojawił się obłok i osłonił ich. Zlękli się, gdy weszli w obłok. A z obłoku odezwał się głos, To jest Syn mój wybrany, Jego słuchajcie. W chwili, gdy odezwał się ten głos, okazało się, że Jezus jest sam. a oni zachowali milczenie i w owym czasie nikomu nic nie opowiedzieli o tym, co zobaczyli. Fakt przemienienia Pańskiego, o którym tutaj mowa, jest umieszczony pomiędzy dwoma zapowiedziami męki Jezusa. Ten szczególny kontekst pozwala nam zrozumieć zakres tego niezwykłego wydarzenia. Jezus zbliża się do epilogu swojego życia i przewiduje, że zostanie odrzucony przez arcykapłanów i uczonych w piśmie, zabity, ale trzeciego dnia zmartwychwstanie. Aby iść dalej w kierunku Jerozolimy, gdzie wszystko się wypełni, Jezus potrzebuje potwierdzenia, doświadczenia, że nadal jest wybranym Synem, którego Ojciec nie opuścił. Udaje się więc na górę, aby się modlić, aby znaleźć światło na wszystko, co się dzieje i na to, co Go czeka. i na górze zostaje przemieniony. W tym wydarzeniu są elementy, które są również przydatne dla naszego życia. Gdy Jezus się modlił, wygląd Jego twarzy się odmienił, a Jego odzienie stało się lśniąco białe. Jest to obraz pierwszego Adama, pierwotnej niewinności, gdzie między Bogiem a człowiekiem nie było filtra, nie było listka figowego, ponieważ nie było wstydu. Jest to stan dziecka kochanego przez Boga, który jest ojcem. Odnosi się to również do nas. My również jesteśmy umiłowanymi dziećmi i bez wstydu pozwólmy, aby spojrzał na nas Bóg, który jest i zawsze pozostanie kochającym ojcem. Prawdziwa niewinność to nie bezgrzeszność, ale ufność w Boże Miłosierdzie. Odzyskajmy naszą niewinność, żyjąc jak dzieci, poprzez spontaniczną modlitwę, w zaufaniu, w dialogu, jak między przyjaciółmi. Podczas wydarzenia przemienienia pojawiają się dwaj mężczyźni rozmawiający z Jezusem. Byli to Mojżesz i Eliasz, symbole wiary żydowskiej, wyzwalającej mocy i wierności Boga swojemu przymierzu. Mówili o przyszłości Jezusa, o Jego rychłym odejściu z tej ziemi. Co konkretnie powiedzieli? Czy zniechęcali Jezusa, czy też zachęcali Go, by nie zmieniał obranego kursu i zdecydowanie szedł w kierunku Jerozolimy, wiedząc, że Bóg go nie opuści? Jak bardzo potrzebujemy braci i sióstr, którzy zachęcą nas do zaufania Panu, którzy pomogą nam iść naprzód pomimo lęków i prób. Tylko w takiej perspektywie wytrwałości doświadczymy wierności Pana. Posiadanie wiary nieuchronnie pociąga za sobą posiadanie przyjaciół, którzy wspierają nas w drodze. Nigdy nie idziemy sami. Taka jest logika miłości. Modlitwa i przyjaciele to dwa elementy, które sprawiają, że nasze przemienienie jest możliwe, które pozwalają nam usłyszeć inny głos, który potwierdza, że jesteśmy dziećmi i sprawia, że wchodzimy w obłok światła, a nie ciemności. to właśnie w tych ramach obecność Ducha staje się namacalna jako cień, który nas okrywa i objawia się pięknem bycia razem z Panem, pięknem bycia z braćmi i siostrami. Próby życiowe, nasze grzechy, trudności, nieporozumienia często budzą wątpliwości, czy jesteśmy naprawdę kochani przez Boga. Jak reagować? Zadbać o odpowiednie warunki, aby doświadczyć, że jesteśmy kochanymi dziećmi. Uczynić to poprzez modlitwę i przyjaciół. Modlitwę opartą na słuchaniu Ewangelii i przyjaźń polegającą na czułej obecności. To da nam siłę do kontynuowania naszej drogi, bez względu na to, co przyniesie przyszłość, ponieważ będziemy utwierdzeni przez dobroć Boga, który nigdy nie opuszcza. Znajdźmy czas na słuchanie Ewangelii w modlitwie i na bycie z przyjaciółmi. W ten sposób doświadczymy, że Pan jest blisko i będziemy mieli chwile przemienienia, które utwierdzą nas w naszej drodze i w naszej ufności w Jego miłosierdzie.