Poranny Suplement Diety #415: Przepustka do Królestwa

Komentarz ojca Alvaro Gramatica do Ewangelii według św. Łukasza, rozdział 13, wersety 22-30 na 21 Niedzielę Zwykłą, 24 sierpnia 2025 roku. Jezus przemierzał miasta i wsie, nauczając i odbywając swą podróż do Jerozolimy. Raz ktoś Go zapytał, panie, czy tylko nieliczni będą zbawieni? On rzekł do nich, usiłujcie wejść przez ciasne drzwi, gdyż wielu, powiadam wam, będzie chciało wejść, a nie zdołają. Skoro Pan domu wstanie i drzwi zamknie, wówczas, stojąc na dworze, zaczniecie kołatać do drzwi i wołać, Panie, otwórz nam, lecz On Wam odpowie, nie wiem, skąd jesteście. Wtedy zaczniecie mówić, przecież jadaliśmy i piliśmy z Tobą, i na ulicach naszych nauczałeś, lecz On rzecze, powiadam Wam, nie wiem, skąd jesteście. Odstąpcie ode mnie, wszyscy, którzy dopuszczacie się niesprawiedliwości. Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów, gdy ujrzycie Abrahama, Izaaka i Jakuba i wszystkich proroków w Królestwie Bożym, a siebie samych precz wyrzuconych. przyjdą ze wschodu i zachodu, z północy i pół dnia, i siądą za stołem w Królestwie Bożym. Tak oto są ostatni, którzy będą pierwszymi, i są pierwsi, którzy będą ostatnimi. W drodze do Jerozolimy pewien człowiek zapytał Jezusa, ilu jest tych, którzy będą zbawieni. Jezus nie odpowiada na to pytanie, ale przenosi dyskusję na inny poziom, zapraszając tego człowieka do podjęcia wysiłku wejścia przez ciasne drzwi. Ale czym są te ciasne drzwi? Aby zrozumieć wypowiedź Jezusa o ciasnych drzwiach, należy zastanowić się nad przypowieścią o właścicielu domu, pozostawiającym na zewnątrz tych, którzy myśleli, że mają prawo wstępu, ponieważ znają się z właścicielem. Przecież jadali i pili razem z nim, słuchali jego nauk, a jednak nie wystarczyło to, aby móc wejść do domu Pana. Kim są ci wyłączeni? Można by pomyśleć, że to grzesznicy, którzy nie nawrócili się, słuchając nauczania Jezusa. W takiej interpretacji wydają się jednak przeczyć dalsze Jego słowa o tym, że przyjdą obcy z różnych stron świata i siądą za stołem w Królestwie Bożym, gdy tymczasem pierwsi zostaną wykluczeni i potraktowani, jakby to oni byli obcymi. Jesteśmy zatem zmuszeni szukać innej interpretacji. Pomoże nam w tym obraz ciasnych drzwi. W miastach na noc zamykano bramy. Pozostawiano otwartą, jedynie strzeżoną furtkę dla tych, którzy nie zdążyli wrócić na czas. Do miasta można było wprowadzić tylko to, na co pozwalał rozmiar furtki. Wszystko inne pozostawało na zewnątrz. Co w takim razie jest miarą pozwalającą wejść do Królestwa Bożego? Tą miarą jest podobieństwo do Boga, czyli miłosierdzie. Mówi o tym Jezus u ewangelisty Łukasza. Bądźcie miłosierni, jak ojciec wasz jest miłosierny. Łk 6, 36. Bycie miłosiernym sprawia, że możemy zasiąść za stołem w Królestwie Boga i zostać przez Niego rozpoznani jako ci, których upodabnia do Niego miłosierdzie. Bycie miłosiernym nie bierze się z uczestnictwa w praktykach religijnych, z wypełniania przykazań, ze znajomości doktryny, ani nawet z jednoznacznej postawy moralnej. Nie jest naszym osiągnięciem, tylko dojrzałym owocem naszej biedy, którą uznajemy i oddajemy Bogu. On zna tych, którym brakuje sił i muszą prosić o pomoc. zna tych, którzy nie znają drogi i którzy potrzebują prowadzenia, a także tych, którzy z powodu swoich słabości muszą żebrać o miłosierdzie i zrozumienie. Nasze ubóstwo jest przepustką i to ono stanowi nasze prawdziwe bogactwo. Ta ciasna brama nie jest wyznacznikiem miary moralnej doskonałości. Mówi nam raczej o życiu naznaczonym naszą nędzą i koniecznością proszenia o miłosierdzie i przyjmowania go. Ostatecznie wchodzimy do Królestwa, ponieważ jesteśmy ubodzy. To ubóstwo sprawia, że jesteśmy znani Bogu i zapewnia nam przyjęcie w Jego Królestwie. Ożywiajmy w sobie ubóstwo, przyjmując siebie ze spokojem i nieustannie prosząc Boga o miłosierdzie. ożywiajmy w sobie ubóstwo, przyjmując innych ze spokojem i bez pretensji. Przyjmujmy się nawzajem, nie dyskutując o czyichś wahaniach, ćwicząc się we współczuciu i nie myśląc, że mamy jakieś specjalne prawa i pierwszeństwo przed innymi. Wtedy staniemy się znani Bogu.