Poranny Suplement Diety #437: Niewystarczająca sprawiedliwość

Komentarz Ojca Alvaro Gramatica de Ewangelii według św. Mateusza, rozdział 5, wersety od 17 do 37, na szóstą niedzielę zwykłą, 15 lutego 2026 roku. Jezus powiedział do swoich uczniów. Nie sądźcie, że przyszedłem znieść prawo albo proroków. Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić. Za prawdę bowiem powiadam wam. Dopóki niebo i ziemia nie przeminą, ani jedna jota, ani jedna kreska nie zmieni się w prawie, aż się wszystko spełni. Ktokolwiek więc zniósłby jedno z tych przykazań, choćby najmniejszych, i uczyłby tak ludzi, ten będzie najmniejszy w Królestwie Niebieskim. A kto je wypełnia i uczy wypełniać, ten będzie wielki w Królestwie Niebieskim. Bo powiadam wam, jeśli wasza sprawiedliwość nie będzie większa niż uczonych w piśmie i farzeuszów, nie wejdziecie do Królestwa Niebieskiego. Słyszeliście, że powiedziano przodkom, nie zabijaj, a kto by się dopuścił zabójstwa, podlega sądowi. A ja wam powiadam, każdy, kto się gniewa na swego brata, podlega sądowi. A kto by rzekł swemu bratu raka, podlega wysokiej radzie. A kto by mu rzekł bezbożniku, podlega karze piekła ognistego. Jeśli więc przyniesiesz dar swój przed ołtarz i tam sobie przypomnisz, że brat twój ma coś przeciw tobie, zostaw tam dar swój przed ołtarzem, a najpierw idź i pojednaj się z bratem swoim. Potem przyjdź i dar swój ofiaruj. Pogódź się ze swoim przeciwnikiem szybko, dopóki jesteś z nim w drodze, by cię przeciwnik nie wydał sędziemu, a sędzia dozorcy, i aby nie wtrącono cię do więzienia. Zaprawdę opowiadam ci, nie wyjdziesz stamtąd, dopóki nie zwrócisz ostatniego grosza. Słyszeliście, że powiedziano, nie cudzołóż, a ja wam powiadam, każdy, kto porządliwie patrzy na kobietę, już się w swoim sercu dopuścił z nią cudzołóstwa. Jeśli więc prawe twoje oko jest ci powodem do grzechu, wyłup je i odrzuć od siebie. Lepiej bowiem jest dla ciebie, gdy zginie jeden z twoich członków, niż żeby całe twoje ciało miało być wrzucone do piekła. Jeśli prawa Twoja ręka jest Ci powodem do grzechu, odetnij ją i odrzuć od siebie. Lepiej bowiem jest dla Ciebie, gdy zginie jeden z Twoich członków, niż żeby całe Twoje ciało miało iść do piekła. Powiedziano też, jeśli ktoś chce oddalić swoją żonę, niech jej da list rozwodowy. A ja Wam powiadam, każdy kto oddala swoją żonę, Poza wypadkiem nierządu naraża ją na cudzoustwo, a kto by oddaloną wziął za żonę, dopuszcza się cudzoustwa. Słyszeliście również, że powiedziano przodkom, nie będziesz fałszywie przysięgał, lecz dotrzymasz Panu swej przysięgi. A ja wam powiadam, wcale nie przysięgajcie ani na niebo, bo jest tronem Boga, ani na ziemię, bo jest podnóżkiem stóp Jego, ani na Jerozolimę, bo jest miastem wielkiego króla. Ani na swoją głowę nie przysięgaj, bo nawet jednego włosa nie możesz uczynić białym albo czarnym. Niech wasza mowa będzie tak, tak, nie, nie, a co nadto jest, od złego pochodzi. Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić. Jeśli wasza sprawiedliwość nie będzie większa niż uczonych w piśmie i farzeuszów, nie wejdziecie do Królestwa Niebieskiego". Tymi słowami Jezus wprowadza nowość przesłania ewangelicznego. Nie chodzi tylko o przestrzeganie dawnych przykazań, ale o pójście dalej. Dokąd? W kierunku heroizmu miłości, czyli miłosierdzia i komunii. Nie chodzi więc już o bycie sprawiedliwym. To nie wystarczy. Musimy raczej dążyć do naśladowania Boga, który jest miłością. Nie wystarczy nie zabijać, nie cudzołożyć, nie przysięgać fałszywie. Trzeba natomiast przyjąć pozytywne podejście. Chodzi o to, aby kochać w taki sposób, by stać się narzędziami pojednania. Wraz z Jezusem kończy się negatywna wizja, w której nakazuje się to, czego należy unikać, i rozpoczyna się nowy sposób myślenia i postępowania, czyli czynienie dobra. Porównując dwa sposoby życia, ewangeliczny i życie uczonych w Piśmie oraz waryzeuszy, Jezus wprowadza w życie wypełnienie prawa, które staje się nowe. Działania uczonych w piśmie i faryzeuszy są związane z przestrzeganiem prawa w najdrobniejszych szczegółach. Na tym polega ich sprawiedliwość, czyli przestrzeganie przykazań niezależnie od tego, co czuje się w sercu. Dla nich liczy się czyste przestrzeganie przykazania, nawet jeśli brakuje wewnętrznej zgodności, jest się dobrym z obowiązku, nawet jeśli nie zawsze jest się dobrym i nie zawsze chce się być dobrym. Jezus natomiast wykracza poza literę prawa i wskazuje na serce. Dla Jezusa sprawiedliwość polega na miłości. Nie ma miłości bez udziału serca. Religia, w której nie ma serca, jest pozbawiona życia, ciepła i bliskości charakterystycznej dla Ewangelii. Bóg nie tylko kocha, ale także darzy nas uczuciem, o czym wielokrotnie przypomina encyklika papieża Franciszka, dilexit nos, poświęcona ludzkiej i boskiej miłości serca Jezusa Chrystusa. Już Pius XII przypominał, że w Słowie Bożym miłość serca Jezusowego nie oznacza samej tylko miłości Bożej, ale także miłość ludzką. Serce Jezusa złączone hipostatycznie z Boską Osobą Słowa musiało niewątpliwie pulsować miłością i wszelkimi innymi odczuwalnymi uczuciami. Wraz z Jezusem priorytetem nie jest już nie czyń zła, ale możesz czynić dobro. Centrum nie stanowi zło, którego należy unikać, lecz dobro, które można czynić. A to uczucie konkretyzuje się w miłosierdziu. Oznacza to pojednanie się z bratem, aby następnie wspólnie stanąć przed Bogiem. Indywidualna doskonałość ustępuje miejsca doskonałości wspólnotowej, która oznacza umiejętność szanowania innych, przyjmowania ich, doceniania, przebaczania i wspólnego podążania drogą. Można powiedzieć, że prawdziwe szczęście nie polega na przestrzeganiu zasad religijnych, ale na umiejętności życia jako bracia i przyjaciele. Jezus, aby wskazać, że istnieje coś nowego i większego od prawa, wielokrotnie powtarza wyrażenie, powiedziano przodkom, nie zabijaj, a ja wam powiadam, Teraz Bóg przychodzi, aby przybrać nowe, pełne, kompletne oblicze. On jest miłością i liczy się tylko miłość. Na tym polega królestwo zapowiadane przez Jezusa. Wyjść poza to, co słuszne, aby oddać życie za innych. tak, aby uczynić z nich przyjaciół, tak jak uczynił to Jezus, który nazwał nas przyjaciółmi i oddał za nas życie. Taka jest właściwa fizjonomia Królestwa głoszonego przez Jezusa. Do nas jako uczniów skierowane jest zaproszenie. Przykazanie nowe daję wam, abyście się wzajemnie miłowali tak, jak ja was umiłowałem, żebyście i wy tak się miłowali wzajemnie. Po tym wszyscy poznają, żeście uczniami moimi, jeśli będziecie się wzajemnie miłowali.