Poranny Suplement Diety #346: Trzy sposoby na wątpliwości

Komentarz ojca Alvaro Gramatica do Ewangelii według św. Łukasza, rozdział 24, wersety od 35 do 48, na trzecią niedzielę wielkanocną, 14 kwietnia 2024 roku. W tym czasie dwaj uczniowie, którzy wrócili z Emmaus, opowiedzieli jedenastu i tym, którzy byli z nimi, co ich spotkało w drodze i jak rozpoznali Jezusa przy łamaniu chleba. A gdy rozmawiali o tym, on sam stanął pośród nich i rzekł do nich – pokój wam, zatrwożonym i wylękłym zdawało się, że widzą ducha. Lecz on rzekł do nich – czemu jesteście zmieszani i dlaczego wątpliwości budzą się w waszych sercach? Popatrzcie na moje ręce i nogi. To ja jestem. Dotknijcie mnie i przekonajcie się. Duch nie ma ciała ani kości, jak widzicie, że ja mam. Przy tych słowach pokazał im swoje ręce i nogi. Lecz gdy oni z radości jeszcze nie wierzyli i pełni byli zdumienia, rzekł do nich. Macie tu coś do jedzenia? Oni podali mu kawałek pieczonej ryby. Wziął i spożył przy nich. Potem rzekł do nich. To właśnie znaczyły słowa, które mówiłem do was, gdy byłem jeszcze z wami. Musi się wypełnić wszystko, co napisane jest o mnie w prawie Mojżesza, u proroków i w psalmach. Wtedy oświecił ich umysły, aby rozumieli pisma. i rzekł do nich. Tak jest napisane, Mesjasz będzie cierpiał i trzeciego dnia zmartwychwstanie. W imię Jego głoszone będzie nawrócenie i odpuszczenie grzechów wszystkim narodom, począwszy od Jerozalem. Wy jesteście świadkami tego. Uczniom tak trudno jest uwierzyć w zmartwychwstanie Jezusa, że kiedy się pojawia, są zszokowani i pełni strachu, myśląc, że widzą ducha. Sam Jezus jest zaskoczony ich niedowierzaniem i pyta ich, dlaczego wciąż mają wątpliwości. Jak to możliwe, że uczniowie nie wierzą nawet w obliczu dowodów? To pytanie pozwala nam zrozumieć trzy sposoby, których Jezus użyje, aby rozwijać wątpliwości uczniów co do Jego zmartwychwstania. Trzy sposoby, które są przydatne do wzbudzenia wiary w zmartwychwstanie. Sposoby, które stają się znakami rozpoznawczymi obecności zmartwychwstałego. Pierwszy sposób Jezusa. Sam Jezus stanął pośród nich i powiedział, pokój wam. Pokój Wam to nie tylko zwykłe pozdrowienie, ale sposób, w jaki Bóg się przedstawia. Bóg nie gniewa się na nas, ale jest z nami w pokoju, bo to nie my zawieramy pokój z Panem, ale to On jest w komunii z nami. Jesteśmy w pokoju z Bogiem przez Jezusa. On przedstawia się jako przyjaciel i przemawia jako przyjaciel. Jest to zaproszenie, by stać się nosicielami języka komunii. Wiara w zmartwychwstanie karmi się językiem zwanym miłosierdziem, językiem pokoju. Drugi sposób Jezusa. Dotknijcie mnie i przekonajcie się. Duch nie ma ciała ani kości, jak widzicie, że ja mam. Aby uwierzyć, musimy mieć odwagę dotknąć czegoś konkretnego. W tym przypadku jest to zaproszenie do zbliżenia się do brata tak bardzo, aby dotknąć jego ciała i kości. Dotknąć naszych braci, łącznie z ich ranami. Brat nie oddala nas od wiary, wręcz przeciwnie, przybliża nas do Boga, ponieważ otwiera nas na przyjęcie i miłosierdzie. W Jezusie znaki ukrzyżowania stały się znakami zmartwychwstania. Jeśli uciekamy od naszego brata, w pewnym sensie zaprzeczamy zmartwychwstaniu, ponieważ odbieramy wszelką nadzieję na to, że rany staną się chwalebne. Chcielibyśmy dotknąć tego, co jest bez skazy, aby wyzbyć się strachu przed naszymi ranami. W rzeczywistości tym, co umacnia nas w zmartwychwstaniu, jest patrzenie na rany naszych braci i dotykanie ich z nadzieją. Wiara w zmartwychwstanie karmi się ranami brata, przyjętymi i kochanymi. Trzeci sposób Jezusa. Macie tu coś do jedzenia? Oni podali mu kawałek pieczonej ryby. Wziął i spożył przy nich. To jest coś, czego i my musimy się nauczyć. Być z naszym bratem. To bycie ma być naznaczone wspólnym spożywaniem posiłku. Jedzenie to przede wszystkim komunia. Rzeczywiście, prawdziwe spożywanie posiłku polega na tym, by być razem bez pośpiechu. Wiara w zmartwychwstanie karmi się radością bycia z bratem. Aby utwierdzić wiarę uczniów w jego obecność jako zmartwychwstałego, Jezus nie dokonuje cudów, uzdrowień ani specjalnych znaków. Zamiast tego używa tych trzech prostych rzeczy – rozmowy, dotykania i jedzenia. W obliczu życiowych prób, lęków i wątpliwości potrzebujemy nieustannie utwierdzać się w naszej nadziei. Jezus oferuje nam właściwy kierunek, mówić o pokoju, przebywać z naszymi braćmi i siostrami i nie uciekać, ale spędzać z nimi czas. Wtedy odrodzi się nadzieja w zmartwychwstanie. Są to znaki, które wskazują na wiarę w zmartwychwstanie, karmią ją, leczą z rozpaczy i zachęcają nas do pójścia naprzód.