Poranny Suplement Diety #453: Dar, który stwarza Kościół

Komentarz ojca Alvaro Grammatica na uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa. Boże Ciało. 4 czerwca 2026 roku. Słowa Ewangelii według świętego Jana. Jezus powiedział do Żydów. Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli ktoś spożywa ten chleb, będzie żył na wieki. Chlebem, który ja dam, jest moje ciało, wydane za życie świata. Sprzeczali się więc między sobą Żydzi, mówiąc, jak on może nam dać swoje ciało do jedzenia. Rzekł do nich Jezus, za prawdę, za prawdę powiadam wam, jeżeli nie będziecie jedli ciała Syna Człowieczego, ani pili krwi Jego, nie będziecie mieli życia w sobie. Kto spożywa moje ciało i pije moją krew, ma życie wieczne, a ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym. Ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a krew moja jest prawdziwym napojem. Kto spożywa moje ciało i krew moją pije, trwa we mnie, a ja w nim. Jak mnie posłał żyjący ojciec, a ja żyję przez ojca, tak i ten, kto mnie spożywa, będzie żył przeze mnie. To jest chleb, który z nieba zstąpił. Nie jest on taki jak ten, który jedli wasi przodkowie, a poumierali. Kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki. W uroczystość ciała i krwi Chrystusa Ewangelia przypomina nam, że sam Jezus jest prawdziwym pokarmem, a kto nim się karmi, otrzymuje życie. Jest to dar bliskości i komunii, który jest nam ofiarowany niezależnie od naszych zasług, abyśmy mogli mieć widoczny znak Jego obecności i wierności wobec nas. Eucharystia nie jest więc nagrodą, którą otrzymujemy po przejściu oczyszczających prób, ale hojnym darem, który odpowiada na naszą potrzebę odczuwania Bożego Miłosierdzia i doświadczania, że nie jesteśmy opuszczeni. W ten sposób Eucharystia staje się narzędziem, które podtrzymuje nas w naszej drodze, w nadziei, że nigdy nie zabraknie nam życia wiecznego. Pod postaciami chleba i wina mamy coś, czego możemy dotknąć, co nas umacnia, a to coś jest w rzeczywistości kimś, kto jest przy nas i ofiarowuje nam zbawienie. Jest to sam Jezus. Eucharystia jest darem bliskości. W tych rozważaniach pomaga nam pierwsze czytanie z Księgi Powtórzonego Prawa. To Mojżesz mówił do ludu, przypominając o trosce Boga podczas męczącej i pełnej niebezpieczeństw wędrówki przez pustynię, zanim dotarli do ziemi obiecanej. Pamiętaj na wszystkie drogi, którymi Cię prowadził Pan, Bóg Twój, przez te czterdzieści lat na pustyni. Żywił Cię manną, której nie znałeś ani Ty, ani Twoi przodkowie, bo chciał Ci dać poznać, że nie samym tylko chlebem żyje człowiek, ale człowiek żyje wszystkim, co pochodzi z ust Pana. Mojżesz przypomina ludowi, że droga była bardzo ciężka, wędrówka przez rozległą i przerażającą pustynię, zamieszkaną przez jadowite węże i skorpiony, bez wody i pożywienia, ale przede wszystkim przypomina, że w tych trudnościach Bóg sprawił, iż wypłynęła woda ze skały i dał pokarm, mannem dotąd nieznaną. To Bóg troszczy się o swój lud, ponieważ nie chce, by zginął i pozostał na zawsze w niewoli. Chce ludu wolnego, który potrafi zależeć od niego i przyjmować od niego to, czego potrzebuje. Jest Bogiem troskliwym, który kocha swój lud. Życie często przypomina pustynię, a droga nie zawsze jest prosta i łatwa. Właśnie w tych trudnościach Bóg objawia swoją obecność, zapewniając bliskość i pokarm, by wyswobodzić nas ku wolności. Oprócz naszej odpowiedzialności obecna jest Boża hojność, która nas podtrzymuje. Bez niej nie dali byśmy rady, ale przede wszystkim Bóg nie byłby miłością. To właśnie dzięki tej trosce możemy zobaczyć oblicze Boga jako Ojca, który jest miłosierdziem i czułością. Jezus nie robi nic innego jak tylko realizuje ten zamysł Ojca. by z miłości zawsze być blisko nas i przemieniać nas w Jego lud. Kiedy w Ewangelii Jezus mówi o spożywaniu Jego ciała i piciu Jego krwi, Nie ma na myśli jedynie gestu wiary związanego z jego osobą. Mówi natomiast o konkretnym przeżuwaniu i piciu. Nie jest to zatem tylko symboliczna mowa, lecz rzeczywiste spożywanie, które pozwala nam wejść w odczuwalną komunię z Jezusem. Powód jest bardzo prosty. Komunia. Bóg pragnie komunii z nami, a my jej potrzebujemy. Potrzebujemy prawdziwej komunii. Eucharystia jest pokarmem, który należy spożyć, aby mieć życie. Spożywanie ciała Jezusa i picie Jego krwi jest sposobem na zjednoczenie się z Nim, na zależenie od Niego i na przemianę w Jego ciało, prawdziwe ciało, które świadczy o Jego obecności pośród nas w tym życiu jako znak i zadatek komunii, jako znak miłosierdzia. Eucharystia Nie jest pokarmem typu fast food, ani czymś, co spożywa się w samotności. Jest to pokarm, który spożywa się razem, uczestnicząc w uczcie hojnie nam ofiarowanej, aby wszyscy, naprawdę wszyscy, otrzymali życie. W uczcie tej uczestniczymy z radością, ponieważ ofiarowana jest nam prawdziwa komunia, gdzie czujemy się kochani i czujemy się jak bracia. Jest to święto wspólnoty. Uroczystość Bożego Ciała staje się zatem zaproszeniem do spożywania ciała eucharystycznego, abyśmy stali się ciałem Pana, które wspólnie wędruje przez pustynię życia, gdzie nikt nie jest pozostawiony w tyle. Nie jesteśmy sami, a Bóg nas nie opuszcza. Karmienie się ciałem eucharystycznym to sposób życia w komunii z Jezusem, oparty na zaufaniu do Niego, który zaspokaja nasz głód i pragnienie. Spożywanie Jego ciała i picie Jego krwi pod postaciami eucharystycznymi staje się początkiem przemiany. Stajemy się uczniami. którzy się kochają, będąc widzialnym znakiem jedności Boga z nami. Z radością i wdzięcznością uczestniczmy w uczcie eucharystycznej, aby otrzymać miłosierdzie, doświadczyć komunii i radości z czucia się kochanymi i zdolnymi do kochania. W ten sposób staniemy się Jego ciałem. Eucharystia stwarza braterstwo, stwarza Kościół.